Σελ. 120

ISBN: 978-618-5389-84-0

Στην καρδιά αυτού του βιβλίου βρίσκεται η επιθυμία μου να βοηθήσω τους γονείς να δουν τη λογοθεραπεία με νέα μάτια. Πολλοί γονείς αισθάνονται άγχος ή φόβο όταν σκέφτονται για τη λογοθεραπεία, και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό. Είναι φυσικό να νιώθουμε αβεβαιότητα απέναντι σε ό,τι μας είναι άγνωστο, ιδιαίτερα όταν αφορά την ανάπτυξη των παιδιών μας. Έγραψα αυτό το βιβλίο με σκοπό να σας προσφέρω γνώση, κατανόηση και υποστήριξη σε αυτό το ταξίδι.

Η λογοθεραπεία δεν είναι κάτι που πρέπει να προκαλεί φόβο. Αντίθετα, μπορεί να είναι ένα εργαλείο που ενδυναμώνει, μια θετική διαδικασία που βοηθά τα παιδιά να ανακαλύψουν τη φωνή τους και να εκφραστούν με αυτοπεποίθηση. Μέσα από τα παραδείγματα και τις συμβουλές αυτού του βιβλίου, ελπίζω να βρείτε έναν σύμμαχο και έναν οδηγό. Στόχος μου είναι να ενθαρρύνω τους γονείς να δουν τη λογοθεραπεία ως μια ευκαιρία για ανάπτυξη, γεμάτη αισιοδοξία και υποστήριξη.

Το άρθρο Μαζί στον λόγο εμφανίστηκε πρώτα στο .

Το άρθρο Η Αυτοανάλυση εμφανίστηκε πρώτα στο .

Το άρθρο Η Νεύρωση και η Ανάπτυξη του ανθρώπου Τόμος Α’ εμφανίστηκε πρώτα στο .

Το άρθρο Η Ψυχανάλυση σε καινούργιους δρόμους εμφανίστηκε πρώτα στο .

Στον αντίποδα των θεολογικών και φιλοσοφικών ερμηνειών, αναπτύχθηκε ένα ρεύμα σκέψης  που επιχείρησε να μιλήσει για την πολιτική και το κράτος παραμερίζοντας τον εξ’ αποκαλύψεως λόγο, παραβλέποντας θεωρητικές υποθέσεις που ελάχιστη ή μικρή σχέση είχαν με την πραγματικότητα και ψάχνοντας απαντήσεις στη βιωμένη, την πραγματική εμπειρία του ανθρώπου.  Στα νεότερα χρόνια οι στοχαστές αυτοί χαρακτηρίσθηκαν ως  «τεχνικοί της πολιτικής». Ο Σιανγκ Γιανγκ  στην αρχαία Κίνα, οι αρχαίοι Έλληνες Σοφιστές, και  ο Μακιαβέλι, ανήκουν στην σχολή σκέψης του ρεύματος αυτού.

Η πολιτική τους θεώρηση δεν εισάγει ένα νέο πολιτικό σύστημα, ούτε προτείνει κάποια νέα ιδεολογία· ενδιαφέρεται κυρίως για τις τεχνικές της πολιτικής, ψάχνει την πραγματική αλήθεια των πολιτικών σχέσεων, καθώς και τα μέσα που επιτρέπουν στην πολιτική να λειτουργήσει αποτελεσματικά.  Αποτελεί μια ρεαλιστική θεώρηση, αποστασιοποιημένη από τη θρησκευτική και τη φιλοσοφική προσέγγιση, η μέθοδός της είναι εμπειριοκρατική και στόχος της είναι η αποτελεσματικότητα. Η ανάλυσή τους χαρακτηρίζεται από την προσεκτική μελέτη της πολιτικής πρακτικής και την επισταμένη παρατήρηση της εμπειρίας, όπως αυτή προκύπτει από τη  διαχείριση των ανθρωπίνων υποθέσεων στη σχέση τους με την οργάνωση και τη λειτουργία του κράτους. Τα συμπεράσματά τους, ιστορικά αιτιολογημένα και μεθοδικά οργανωμένα, δεν περιορίζονται στη μηχανική καταγραφή επαναλαμβανόμενων συμπεριφορών. Εστιάζουν στο λογισμικό των πολιτικών σχέσεων και αποβλέπουν στην πραγματοποίηση καθορισμένων πολιτικών επιδιώξεων.

Η εμμονή τους στην πρακτική εμπειρία δεν σημαίνει ότι πρόκειται περί πρακτικιστών, αποκομμένων από τη συνολικότερη φιλοσοφική και πολιτική σκέψη. Όλοι τους διαθέτουν λεπτομερή αντίληψη του πολιτικού και φιλοσοφικού περιβάλλοντος της εποχής τους και βαθιά γνώση της πολιτικής ιστορίας του κόσμου εντός του οποίου κινούνται. Ο Σιανγκ Γιανγκ γνωρίζει καλά τα αρχαιότερα κείμενα, την Κομφουκιανή πολιτική παράδοση, τις πολιτικές απόψεις των Ταοϊστών αλλά και των άλλων σχολών, οι σοφιστές την προσωκρατική φιλοσοφία και ο Μακιαβέλι την αρχαιοελληνική και λατινική γραμματεία. Συνεπώς και οι απόψεις τους κουβαλούν ιδεολογικές και φιλοσοφικές αναφορές από άλλα συστήματα σκέψης, οι οποίες,  επεξεργασμένες,  ενσωματώνονται  λειτουργικά στη δική τους πρόταση.

Οι πολιτικές τους απόψεις είναι κυρίως προσανατολισμένες και αναπτύσσονται γύρω από τις τεχνικές οργάνωσης της πολιτικής εξουσίας και του κράτους. Εκτός από την κοινή μέθοδο πολιτικής ανάλυσης, συναντιούνται σε κοινούς τόπους σχετικά με τη φύση του ανθρώπου και της εξουσίας, το κράτος και το ρόλο του, τη διαφθορά των ηγετών και των αξιωματούχων αλλά και τη διαφθορά του λαού, την οικονομία και την ανάπτυξη, τους θεσμούς και τις μεταρρυθμίσεις, τους φόρους και τη νομοθεσία, τους νόμους και το ποινικό σύστημα, την ηθική και τη δικαιοσύνη, τους θεούς και τη θρησκεία, τα γράμματα και τις τέχνες, τον πόλεμο και την ειρήνη, την άνιση κατανομή του πλούτου και το νεοπλουτισμό. Χωρίς απαραίτητα οι ιδέες τους να ταυτίζονται, επιχειρούν, σε μια παρόμοια αν όχι ταυτόσημη λογική, να ερμηνεύσουν όλες αυτές τις παραμέτρους στην οργάνωση και λειτουργία της ανθρώπινης κοινωνίας.

Η επίσημη ιστορία – ιστορία των νικητών – έκανε ότι περνούσε από το χέρι της  για να  κρατήσει τις ιδέες τους στο σκοτάδι, να τις ξορκίσει και να τις διαστρεβλώσει όσο μπορούσε, από τη στιγμή που δεν μπορούσε να τις ελέγξει. Ο Σιανγκ Γιανγκ αποτελούσε για αιώνες «πολιτική ενοχή» στη συλλογική μνήμη της Κίνας, ο Μακιαβέλι από τον 16^ο μέχρι και τον 19^ο αιώνα είχε περάσει στη σιωπή, «η φωνή του έμεινε χωρίς ηχώ», κατά τον Hegel,  ενώ οι αρχαίοι Έλληνες σοφιστές, για δυο χιλιάδες χρόνια ήταν, αν όχι εξαφανισμένοι, σίγουρα περιορισμένοι στην «ιδεολογική Σπιναλόγκα» της αυθεντίας του Πλάτωνα και, κατά δεύτερο λόγο, του Αριστοτέλη.

Ο μοντερνισμός τους τάραξε τον κόσμο των πολιτικών ιδεών της εποχής τους, καθώς ξέκοψαν   την πολιτική από τα θρησκευτικά δεσμά και την απήλλαξαν  από κάθε πραγματική ή προσχηματική ηθική. Ο ρεαλισμός τους τρόμαξε την κυρίαρχη τάξη των καιρών τους και η «απαισιόδοξη» θεώρησή τους για την πολιτική ενόχλησε. Ηθικιστές και φιλόσοφοι, μαζί και το θρησκευτικό ιερατείο, τους αντιμετώπισαν εχθρικά. «Από την εποχή των Ελλήνων σοφιστών μέχρι σήμερα», σημειώνει ο J. Burnham, «όποιος αποκαλύπτει μέσω της αντικειμενικής έρευνας, την αλήθεια για την εξουσία, στιγματίζεται ως υπονομευτής».

Σήμερα, ο Σιανγκ Γιανγκ, ο Μακιαβέλι και οι Έλληνες Σοφιστές, συνεχίζουν ακόμη την παρεξηγημένη πορεία τους στο χώρο της ιστορίας των πολιτικών ιδεών, εξακολουθώντας να υφίστανται την  ηθική, πολιτική και λεκτική βία κάθε ημι – εγγράμματου ενάρετου.

Το άρθρο Σιανγκ Γιανγκ – Μακιαβέλι – Σοφιστές: Οι τεχνικοί του κράτους εμφανίστηκε πρώτα στο .

Θα ταξιδέψουμε χρόνια πίσω, πιο μπροστά από τότε που πρωτοεμφανίσθηκε ο άνθρωπος στη Γη και μετά την εμφάνισή του και την κυριαρχία του. Θα αναλύσουμε αποτυπώματα και αντιλήψεις παλαιών και σύγχρονων πολιτισμών, έχοντας ως γνώμονα τις φιλοσοφικές, επιστημονικές, τεχνολογικές και πολιτικές αναζητήσεις καθώς και τον αντίκτυπό τους στην κοινωνία του τότε και του σήμερα. Ζητούμενο είναι να δώσουμε απαντήσεις σε μικρά ή μεγάλα ερωτήματα που αφορούν τη δυναμική του πλανήτη, τη ζωή και τα φαινόμενά της, όπως:

Πού και πώς αποτυπώνεται το πέρασμα του χρόνου στο Σύμπαν, στη Γη, στη Ζωή; Γιατί η ζωή είναι τόσο πολύπλοκη; Είναι τα πάντα δημιουργήματα ενός υπέρτατου Θεού, ή η τύχη “παίζει ζάρια”; Είμαστε δέσμιοι των γονιδίων και της κληρονομικότητας; Είναι ο καθένας μας μοναδικός; Ποιοί παράγοντες διαμορφώνουν την ιδιαιτερότητά μας; Τί είναι η “οριζόντια κληρονομικότητα”; Πού και πόσο διαφέρουμε από τον χιμπατζή; Μπορούμε να ξαναγίνουμε νέοι; Τί στιγματίζει ο “κοινωνικός δαρβινισμός”; Μπορεί να συνδυασθεί η Βίβλος με τους Γεωλογικούς Αιώνες και την Εξέλιξη της Ζωής; Τί ρόλο παίζει το περιβάλλον, στενό ή ευρύ, στη διαμόρφωση και την εκδήλωση της ζωής; Είναι οι φυσικοί πόροι ατελείωτοι; Τί είναι η κλιματική αλλαγή; Τί είναι ο Κόκκινος Κατάλογος; Μπορεί ο λύκος να γίνει συνεργάτης του ανθρώπου; Είναι ο άνθρωπος “γεωλογικός παράγοντας”; Τί είναι η “Ανθρωπόκαινος Εποχή”; Μπορούμε να διαμορφώσουμε το μέλλον μας; Είναι κάποια από τα ερωτήματα που περιμένουν απαντήσεις μέσα από τις σελίδες του βιβλίου”.

Το άρθρο Ταξιδεύοντας στην εποχή του ανθρώπου – 2η Έκδοση εμφανίστηκε πρώτα στο .

Συγγραφέας: Κατερίνα Φλωρά

ISBN: 978-960-7623-97-3

Σχήμα: 14x21cm , Σελίδες: 128

Ποιοι είναι οι κυρίαρχοι λόγοι για την εξάρτηση; Τι υπαγορεύει τον κάθε ένα λόγο, ποιοι είναι οι φορείς του και σε τι αποσκοπούν; Πως εμφανίζεται ο λόγος στην εξάρτηση, ως το νόημα της εμπειρίας της χρήσης και της ανάρρωσης; Είναι δυνατή η ερευνητική τεκμηρίωση του νοήματος στην εξάρτηση;

Ποιος είναι ο ρόλος του συναισθήματος, ως βασικού συστατικού στην ανάπτυξη, τη διατήρηση και την αποθεραπεία της εξάρτησης; Ποιος ο ρόλος των θετικών και των αρνητικών συναισθημάτων; Μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την εξάρτηση ως επιλογή;

Το βιβλίο αυτό αποτελεί τη συγκέντρωση θεωρητικών και ερευνητικών στοιχείων γύρω από την εξάρτηση ψυχοτρόπων ουσιών με βασικούς άξονες ανάπτυξης του προβληματισμού, το λόγο και το συναίσθημα.

Το άρθρο Εξάρτηση – Λόγος και Συναίσθημα εμφανίστηκε πρώτα στο .

Συγγραφέας : Οκκαλίδης Δημήτρης
ISBN: 978-960-7623-81-2
Βιβλίο, Χαρτόδετο
14 x 214 εκ., 206 σελ.

Υπάρχουν τα πράγματα με τον τρόπο που συνήθως τα αντιλαμβανόμαστε, ανεξάρτητα από εμάς, ή είναι περισσότερο προϊόν της φαντασίας μας; Και εάν ή όταν συμβαίνει το δεύτερο, γιατί συμβαίνει; Τί είναι αυτό που κάνει τους ανθρώπους να “βλέπουν” τα ιδία πράγματα με διαφορετικό τρόπο, και, πολλές φορές, να βλέπουν πράγματα που δεν υπάρχουν για κανέναν άλλον; Τι ωφελεί στους ανθρώπους το να πιστεύουν στην ύπαρξη εντελώς φανταστικών πραγμάτων, ανύπαρκτων “φαντασμάτων”; Και πως καταφέρνουν να συμβιβάζουν αυτήν την πίστη τους με τις απαιτήσεις της καθημερινής ζωής τους, όπου είναι υποχρεωμένοι να δρουν αποδοτικά με ένα απόλυτα λογικό τρόπο;

Το βιβλίο αυτό μιλάει για το πως υπάρχουν όσα υπάρχουν, και για ποιό λόγο κάποιοι άνθρωποι φαντάζονται ότι υπάρχουν ανύπαρκτα πράγματα. Και το κάνει αυτό με απλό, αλλά συστηματικό τρόπο. Δεν προϋποθέτει ότι ο αναγνώστης έχει ειδικές γνώσεις – αντίθετα, επιδιώκει να αναπτύξει τα επιχειρήματά του με ένα τρόπο εντελώς γενικό, απόλυτα κατανοητό και αδιαμφισβήτητο για όλους. Για όσους ενδιαφέρονται για περισσότερες λεπτομέρειες, μερικά παραδείγματα έχουν συγκεντρωθεί σε παραρτήματα στο τέλος του βιβλίου. Πάντως η ανάγνωση τους δεν είναι προϋπόθεση ούτε απαιτείται για την κατανόηση του βιβλίου.

Ο συγγραφέας δεν ικανοποιείται από την τρέχουσα ερμηνεία, που αποδίδει σε ιδιομορφίες ή περιορισμούς της αντιληπτικότητας ή της νοημοσύνης τους διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τα ίδια πράγματα ή πιστεύουν σε ανύπαρκτα πράγματα. Αναζητεί τις βαθύτερες αιτίες που επιτρέπουν ή επιβάλλουν να συμβαίνει αυτό και τους μηχανισμούς των αισθήσεων και του νου που παράγουν τον λιγότερο η περισσότερο φανταστικό κόσμο μέσα στον οποίο ζει ο καθένας από εμάς. Εξετάζει βήμα προς βήμα πώς και γιατί ο εγκέφαλός μας συγκεντρώνει ένα μικρό μόνον μέρος των δεδομένων με τα οποία τον τροφοδοτούν οι αισθήσεις, τα ομαδοποιεί σε “σχήματα”, και τα ονομάζει. Μετά από λίγο καιρό, καταλήγει να πιστεύει (συχνά λανθασμένα) ότι αυτά τα “πράγματα” υπάρχουν ανεξάρτητα από τις αισθήσεις ή την νόηση του – τα φαντάζεται δηλαδή σαν αυτόνομα “όντα”, που δεν εξαρτώνται από αυτόν.

Το άρθρο Περί των όντων εμφανίστηκε πρώτα στο .

Αυτό το βιβλίο αποτελεί αναφορά στον Κόσμο και τον Άνθρωπο: Πώς δημιουργήθηκε το Σύμπαν και η Ζωή, πώς ξεκίνησαν και πώς εξελίχθηκαν. Μιλάει για πράγματα, που θα ήθελε να ξέρει ο καθένας μας. Από εκείνο που ρώτησε τον παππού του, καθηγητή της Πυρηνικής Φυσικής, το κοριτσάκι των 4 ετών, «πώς στέκονται τα αστέρια στον ουρανό και δεν πέφτουν», μέχρι όσα συζητούν ΠΑΠΠΟΥΣ και ΕΓΓΟΝΗ.Πρόκειται για αναφορά, σε μεγάλα υπαρξιακά ερωτήματα, όπως:Δημιουργός του Κόσμου και της Ζωής είναι το Big Bang;

Υπάρχει ή δεν υπάρχει Θεός;

Είναι δικαστής ή πατέρας;

Τι λέει η Επιστήμη για τη Θρησκεία;

Υπάρχει ζωή σε άλλους πλανήτες, σε άλλους γαλαξίες;

Η Θρησκεία ενώνει ή χωρίζει τους ανθρώπους;

Ο Ηθικός Νόμος είναι το θεϊκό στοιχείο του ανθρώπου;

Ποιο είναι το κομβικό στοιχείο στη χριστιανική Πίστη;

Είναι η Θρησκεία, απειλούμενο είδος, υπό εξαφάνιση;

Το άρθρο Oh my God εμφανίστηκε πρώτα στο .