Από: katerina Berry

katerina Berry — Mon, 06 May 2024 15:59:28 +0000

Ο Μεγάλος Εχθρός
του Μιχάλη Τσικαλά
Χαρά μου να διαβάζω έργα Λασιθιωτών συγγραφέων και το βιβλίο του Μιχάλη Τσικαλά, από το Τζερμιάδω, δεν μπορούσε να ξεφύγει της προσοχής μου. Ένα έργο 322 σελίδων που έχει εκδοθεί από τις εκδόσεις Γερμανός. Καλαίσθητο και σοβαρό πόνημα, το εξώφυλλο του οποίου έχει φιλοτεχνηθεί από τον αδερφό του συγγραφέα, τον Μανώλη Τσικαλά και αντανακλά τον ψυχισμό του κεντρικού ήρωα του Αριστείδη Μαρδά, ενός Δικαστή που ζει στην Αθήνα. Δεν έχει κάτι καλό να μας πει ή να μας δείξει αυτός ο άνθρωπος, διότι διάκειται αρνητικά στην αλήθεια, στο φως του ήλιου. Ούτε αυτό το ζωογόνο φως δεν είναι ικανός να εκτιμήσει ή να απολαύσει ο επιφανής αυτός Δικαστής, αφού ξέρει να κινείται, μόνο, στα σκοτεινά μονοπάτια της ψυχής του.
Ο συγγραφέας παίρνει τον αναγνώστη από το χέρι και σαν σε κινηματογραφική οθόνη, τον ξεναγεί στη ζωή του Δικαστή, που θέλγεται με τον ρόλο του τιμωρού, άσχετα αν το πρόσωπο που δικάζει είναι ένοχος ή αθώος. Δε δίκασε ποτέ του με αγάπη, παρά σκορπούσε απλόχερα τη δυστυχία, ακόμα και στους συνεργάτες του. Η συνείδηση, πολύ απλά, δε συμμετείχε στο έργο του. Η γυναίκα του η Θοδώρα, η γραμματέας του η Ασπασία και ένα δυο φίλοι του, που εργάζονταν στο ίδιο κτήριο με εκείνον, όλοι αυτοί έζησαν το δράμα της ακατονόμαστης τυραννικής του συμπεριφοράς, που στο τέλος τους εξόντωσε. Δεν τους σκότωσε ο ίδιος ο Μαρδάς, αλλά ο τρόπος που τους αντιμετώπιζε.
“Καλό θάνατο και σε σένα μεγάλε Δικαστή, βασιλικέ των δικαστηρίων. Κατάντησες κάκτος και δεν νοιάστηκες ποτέ για κανέναν. Ούτε γι’ αυτούς που δίκαζες ούτε και για το ίδιο σου το παιδί”!
Ο Μεγάλος Εχθρός είναι ένα βιβλίο που ξεχωρίζει για τη νοηματική διαύγεια του λόγου, ένα ψυχογράφημα, μια ακτινογραφία των ηρώων, μέσα από μια εύστροφα δομημένη πλοκή που επιφυλάσσει εκπλήξεις. Αναδεικνύει τον αποκρουστικό χαρακτήρα ενός ανθρώπου, που αποφασίζει για τη μοίρα των ανθρώπων στα έδρανα των δικαστηρίων, προϊόν της πρότερης ζωής του. Φαίνεται όμως πως ακόμα και αυτός ο ανάλγητος και μεγαλομανής άνθρωπος, τελικά, είχε κρυμμένη ευαισθησία μέσα του. Ένα ράκος από το ψυχολογικό στραπάτσο που δέχεται από έναν απλό χωροφύλακα συγγενή του, αναπολεί περασμένες πράξεις του και σωριασμένος στο έδαφος αναφωνεί: “Φτύστε με, έκανα λάθη, είμαι εδώ για να δικάσω τον εαυτό μου. Είμαι ο μεγαλύτερος εχθρός του εαυτού μου!”
Με εξαιρετική συγγραφική δεινότητα, ο συγγραφέας ξεναγεί τον αναγνώστη στα άδυτα του ψυχισμού, όχι μόνο του Μαρδά, αλλά και των συνεργατών του. Ένα βιβλίο με διδακτικό πρόσημο, καθαρότητα σκέψης, αριστοτεχνικά τοποθετημένο στον καμβά της λογοτεχνίας. Πίνεται σαν μαρουβάς, αργά και ηδονικά, οδηγώντας τον αναγνώστη επιδέξια και χωρίς να το καταλάβει, σε μια ενδοσκόπηση, σε ένα δικό του εσωτερικό έλεγχο, ήδη στο δρόμο για ένα καλύτερο εαυτό. Συναρπαστική αφήγηση, σκηνές καθημερινότητας της Αθήνας, ήχοι, φράσεις, γλαφυροί προσδιορισμοί. Όλα αυτά μαζί με το διδακτικό του περιεχόμενο συμβάλλουν σε ένα ευανάγνωστο πόνημα, το οποίο προτείνω ανεπιφύλαχτα να διαβαστεί.

Σχόλια σε: Ο Μεγάλος Εχθρός

Από: katerina Berry